بیکران آسمان
خـوب شد خــــدا آن خودِ بی خودمان را شناخت و شاخمان نداد!!!
بیکران آسمان
هر سکوتي، سرشار از ناگفته ها نيست، بعضي وقت ها، سرشار از خجالتِ گفته هااست....
بیکران آسمان
رفتنت موج غریبی ست که دل میشکند ...
بیکران آسمان
از تمام دنيا ، فقط يک در می خواهم ؛ که حرف هايم را به او بگويم .. تا ديوار بشنود و ديوار موشی داشته باشد و موش گوشی ... ؛ تا حرف هايم را به گوش تو برساند...
بیکران آسمان
تو دنیای ما آدمهای خودشیفته ای زندگی میکنند که فکر میکنند همه پشت سرشان صحبت میکنند و همه عاشقشونن و چقدر زیاد شدن این آدمها.....!
بیکران آسمان
مرا دوست بدار ! به سان گذر از يک سمت خيابان به سمتي ديگر؛ اول به من نگاه کن بعد به من نگاه کن بعد باز هم مرا نگاه کن......! . . . " جمال ثريا "
بیکران آسمان
دلم تنگ است اما هنوز تو در آن جا می شوی ، چقدر ابعاد بودنت عجیب است !
بیکران آسمان
ﻣﻦ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮﺩ ﯾﺎ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﻢ . ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﻢ ﮐﻪ : ﺁﯾﺎ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺩﺍﺭﯼ ؟ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ : ﺁﺭﯼ ! ***ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ ﻣﺸﯿﺮﯼ***
بیکران آسمان
ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﻧﮑﺸﯿﺪﻡ - ﻭﻫﯿﻮﻻﺋﯽ ﺷﺪﻡ . ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺮ ﭼﻬﺮﮤ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺳﯿﻠﯽ ﺑﺰﻧﻢ ﻭ ﻭﯾﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ . ﭘﺲ ﺑﺮﺁﻥ ﺷﺪﻡ ﺗﺎ ﺑﺠﺎﯼ ﺁﻧﮑﻪ ﺁﺩﻡ ﺑﺪﯼ ﺑﺎﺷﻢ، ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﻢ - ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﮐﺸﯿﺪﻥ.*** Paul Auster ***
بیکران آسمان
آرام باش، حوصله کن، آب های زودگذر، هیچ فصلی را نخواهند دید از ریگ های ته جویبار شنیده ام مهم نیست که مرا از ملاقات ماه و گفت و گوی باران بازداشته اند. من برای رسیدن به آرامش تنها به تکرار اسم تو بسنده خواهم کرد... حالا آرام باش همه چیز درست خواهد شد... ****سید علی صالحی****
بیکران آسمان
چه خوب است آدمها يك نفر رو هر روز دوست داشته باشند نه..... هر روز يك نفر را...!
بیکران آسمان
تنهایی را دوست دارم، به شرط آنکه هر از گاهی دوستی بیاید تا درباره ی آن با هم گپ بزنیم! ***لوییس بونوئل***
بیکران آسمان
ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺵ ... ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺷﻌﺮ ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﯽ ، ﯾﺎ ﻣﺮﺍ ﮔﻢ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ ... ﻭ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺎ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺳﭙﺮﺩ! ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﮕﯽ ﻫﺎﺳﺖ ...
بیکران آسمان
گرچه انسانی را در خود کشتهام ، گرچه انسانی را در خود زادهام،گرچه در سکوت ِ دردبار ِ خود مرگ و زندهگی را شناختهام، اما ميان ِ اين هر دو ــ شاخهی ِ جداماندهی ِ من! ــ ميان ِ اين هر دو من، لنگر ِ پُررفتوآمد ِ درد ِ تلاش ِ بیتوقف ِ خويشام... *** احمد شاملو***