از من چه ميداني ...
يا آن كه چه مي خواني ...
تو در سفر عشقي...
من در كوچه تنهائي ...
تو آغوش گرم او ...
من سر به گريباني ...
تو قهقه ي مستان ...
من ساكتي پنهاني ..
... گمنام

ديرگاهيست ... دلم قفل شده بر لب من ... جاذبه از تپشش باز ايستاد ... و تو با منظري وحشت من از دوري .... لذتي بري در آن ماه عسلت ... گمنام

... و از ياد نميبرم تو را
به عشق سپردم چشمان تو را
تو در بيكر آسمان ستاره ائي
به اين نشان ميشناسم تو را
... گمنام..

نیاز به درد دل کردن ندارم که کسی دلداریم بده !
کسی نمیتونه دلبری کنه ازم!
دیگه دلتنگ نمیشم که دلشکسته م کنن !
برای زندگی نیاز به دلگرمی ندارم !
کسی هم نمیتونه دلسردم کنه !
دلگیر نمیشم که کسی دلبازم کنه !
حتی نمیتونم سنگدل باشم که دیگران رو دل آزرده و دلخور کنم !
دلمرده نیستم ...فقط بیدلم !
تنها چیزی که نمیفهمم اینه که :
چرا این حفره ی خالی انقدر درد میکنه ؟!؟!

احسنت

خداجونم ... تا کِی #دروغ ؟؟

اِی داد از این همه #اگه ...

و بازنده منم ... خیلی چیزامو باختم !

به همین شبا قسم ، جوابت و حسابت ، با #کرام الکاتبین ِ ... ولی تو چه میفهمی این چیزا رو ...

#دروغ و تظاهر ، ریشه دَوونده تو زندگیت ... دیگه ازت میترسم !