ﬡᖲᗩᖇᗩ
كـــمي ســـبك تر شده ام . . به گمانم اصافه وزن هايم از اشـــك هايم بود
ﬡᖲᗩᖇᗩ
باران كه مي بارد .. چترم را بر ميدارم و راهي خاطراتم مي شوم.. ولي بدون رد پاي تو... راهي جاده مي شوم. .خيابان هاي خيس.. جاده هاي بي سرانجام.. تو كجاي اين شهري كه چترم از حضورت خاليست ..
ﬡᖲᗩᖇᗩ
گـاهـے دلـ م تـنـگــ تــــــــو مـیـ شـوב بــہ تـمـام בلایــلـے ڪہ نـیـسـتـے بــہ اجـبــار آرام مـیـگـیـرم چــہ اجـبــار تـلــ פֿـے
ﬡᖲᗩᖇᗩ
بـرای خودمـ مـردی شده امـ ...! بیـصدا گريه ميکنمـ ... ! ايـن روزها در سکوتــ سرسختــ ...! "دنيــــــا" مواظـبمـ بـاش ... "قلـــــبم" هنــــوز زنــــانـــــه می تـــــپد...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
"دستــا نـــت" كه مال من باشد ديگرهيچكس مرا "دســـت كــم "نميگيرد..!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
دلمـ...ـــ را تـــــو بردی سرمــ...ـــــ را آهنگـــــــ های غمــ...ـگین...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
سالهـــا بایــــد بگـــذرند تا بـــزرگ فکــــر کنی آن روز می رســــد.. به قیمــــت سفیــــدی مــــوی مــــن !
ﬡᖲᗩᖇᗩ
چه قـــدر چــای که ننوشیدم در کــافههایی که با تــو نرفتم و چه نیمــکتها که مــرا کنار تــو ندیده فراموش کردند...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
و مـــن همچنـــان در کنـــارت همان جـــای خـــالی ام. [بدون هیچ کلمه ی مناسبی!]