ﬡᖲᗩᖇᗩ
ترسم نیست از دیـوار...از بُـن بَسـت. ..از سـآیه... تاریکِ تاریکم ، مَــن از مَــن می ترسم! مَــن از سـآیه هاى شـَب بى رفیـقــی... مَــن از نارفیـقـآنه بــودن می ترسـَـم!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
دلتـــــــنگم همین دلتـــــنگِ او که بیـــاید و بخــــندد برایم آنقـــــــدر شیــــرین که هــــــمه دنیا بنشیـــند به تــماشایش
ﬡᖲᗩᖇᗩ
نانوشته هایم بسیارند مثل بی قراری هایـم… من سکــوتم را فریـاد می کِشــم آخر این آشوب درونم مــرا می کُشد…
ﬡᖲᗩᖇᗩ
الان هرچی به ذهنــت اومد بنــویس..