اینکه آدم بہ چنـــد سال قبل برگرده
خوبـــ توى خاطراتش بگرده و یڪ خاطره سوا ڪنـه و
بسپاره بہ دل شکسته ش ،
البته کار راحتى نیستــ.
انگار همین دیروز بود که از اوسط شهریور دلشوره و در عیـن حال ذوق و شوقی عجیبــ بـراى اولیـن روزِ مـدرسہ داشتم،
دلشوره از بابتــ اینکه
روپوش مـدرسہ ام که خیاط می دوختـــ خیلی قشنگــ باشـه!!!
اولیـن روز مـدرسه ام را فراموش نمی کنم
روز اول مهــر با مادرم بہ مـدرسه رفتم،
اولش برایــم جالبــ بـود ツ
فکر مےکردم آدما آنجا دوستــ پیـدا می کننـد و خوانـدن و نوشتـن یاد می گیرن
و هنوز هم نفهمیـدم چرا بعضی هـا روز اول گریه می کردن؟!
هر سال اول مهر یادم مےافتـه که ツ
چنـدین بار در دوران مـدرسه تصمیم کبری گرفتم
که همه ی تکالیفم را تمیز بنویسم ツ
و نقطه های آخر جمله رو با مـداد قرمز بگذارم
امــا این تصمیم نهایتاََ یک هفته عملی میشـد! ツ
یک #مَــن خاک نشسته روی #زنــدگی و کسی نیست زنـــدگی ما را تــکانی بدهد حالا #مــن مانـــده ام و این همــه غبـــار که چشمِ روزهـــایم را گرفتـــه و نمی گـــذارد #آفتـــاب را ببینم ...
از گــذر #زمـان بـدم نمیآد حتی بعضی وقتا #دوستش دارم اما کـاش اونقدر سریـع نمی رفتــن این لحـظه ها... این لحظه هایی که تنمـون سالـمِ و کسـی کـم نیست از جمـع مـا... لحـظه هایی که همـون فــردا روز ٬ بدون شک #حســرتشُ می خورم ...