به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

مهسا حالا که اینطوره خیلی ام شبیه حسینی

خا دیگه گریه نکن

لایک و دنبال شدید

همین

ما در پیاله هیچ پُخی را ندیده‌ایم

ای بی خبر ز لذت شرب مدام ما

قطعن بمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت نیست در هیچ جای عالم دوام ما

اووووووووخ / هیچ وقت دوست نداشتم این بیت رو کسی بزاره هیچ وقت / خیلی خری

چه سخن پر مغزی فرمودم