به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

همیشه گفتم حق با شماس

خوب پس بدا بحالشون که عمه شدن

باشـون گئدوبـدی کوفیـه مهماندی خولیه
کـول باشیمـه حـکایت مطبـخ‌سراسی وار

غریبی و اسیری چاره داره
غم یار و غم یار و غم یار