... حالم خوب نیست ...

اینجا سرزمین واژه های وارونه است:

جایی که گنج, جنگ می شود

درمان, نامرد می شود

قهقه , هق هق می شود

اما دزد همان دزد است

...درد همان درد

و گرگ همان گرگ...

ولی میشه از اونورم خوند تا به این دنیا امیدوار شیم،

خلاصه باید مثبت نگر باشیم!!!!

گوش دادم و الان تموم شد ....

آدم همیشه دنبال قطعه ای گم شده است،

هیچ آدمی را نمی توان یافت که قطعه خود را جستجو نکند

فقط نوع قطعه هاست که فرق می کند،

یکی به دنبال دوستی است

دیگری در پی عشق.

یکی مراد می جوید و یکی مرید.

یکی همراه می خواهد و دیگری شریک زندگی،

یکی هم قطعه ای اسباب بازی!

به هر حال آدم هرگز بدون قطعه خود یا دست کم

بدون آرزوی یافتن آن نمی تواند زندگی کند

گستره این آرزو به اندازه زندگی آدم است

و آرزوهای آدم هرگز نابود نمی شوند.

به کوچه ای رسیدم که پیرمردی از آن خارج می شد؛

به من گفت :نرو که بن بسته! گوش نکردم، رفتم.

وقتی برگشتم و به سر کوچه رسیدم؛ پیر شده بودم!!!

خورشید را باور دارم حتی اگر نتابد

به عشق ایمان دارم حتی اگر آن را حس نکم

به خدا ایمان دارم حتی اگر سکوت کرده باشد

تا خدا هست جایی برای نا امیدی نیست

(دیوار نوشته ای مربوط به ویرانه های جنگ جهانی دوم)