قربونت بررررررم من...............دوست دارم درکم کنی .....عزیزم مرسی..........

گاهی آدم می شود یک برگ درخت

بریده از شاخه ...

سرگردان ...

به گیج می ماند

و منگ می زند !

مواج ... آرام ... کمی به راست .. یه کم چپ ... آرام آرام ... گاهی یه نیم دور به چپ ... گاهی دو دور راست ... وآرام آرام می نشیند روی خاک

روی گلی ... روی آب نرمی ... درون حوض آبی حیاط ... زیر درخت

شبت زیبا و آرام

کی؟

از آن بالا می آید

مواج ... آرام ...کمی به راست ...یه کم چپ ... آرام آرام .... گاهی یه نیم دور به چپ ... گاهی دو دور راست ... وآرام آرام می نشیند روی خاک

روی گلی...

روی آب نرمی ...

درون حوض آبی حیاط ...

زیر درخت

شاید ... خیابان رفتم و برنگشتم

شاید به شایدی رفتم ... بی دغدغه

شاید ... هیچ وقت نشد برگشت

شاید باید خودرا نیز از یاد برد

شاید .... زیبایی را باید خاک کرد

و خاک را به توبره کشید از درد

دلم برای آن روزها تنگ شد .

امروز خیلی تنها هستم

تنهاتر از همیشه .

هیچ شکایتی هم ندارم .....

که این سرنوشت من است .

گرچه زیاد به اینکه می گویند سرنوشت ؛ اعتقادی ندارم ؛ ولی آدم ها

.. برای زود فراموش کردن ... دوست دارند جایی بخزند و پنهان شوند و من

"پوستین سرنوشت " را پیدا کردم .

روزگار هرچه که باشد ... باشد .

این روزگار هم ؛ دیر یا زود تمام خواهد شد .

مثل تمام داستان ها و قصه ها یی که پیش از من بودند و بعد از من خواهند

بود .

"همه چیز تلخ بود " لازم بود نوشته بشود و بعد پاک شود .

پس نوشتم و پاکش کردم .

خیلی چیزها ... را باید نگفت .

بی خیال

سلام

فانوسم کو ؟

...............................

میخواهم پی, فانوس روم بالای کوه ...

لب صخره ...

پای عشق .

غرو ب ... چه دلگیر است .

خورشید ؛ چه دردی کشید از یک روز فداکاری .

اکنون ... شب, ماه است .

ماه است و دنیایی پر از ستاره .

میز نم کنار ....

تماشا می نشینم ...

#آواتارت مبارک باشه

جز درد ...

نباید چیزی دید ؛ آن قدر که درد به درد آید .

این ...

دل می خواهد .

درد می خواهد .

کوری می خواهد و ؛ عشق می خواهد .

فداکاری, بی عشق... شیرینی بی خامه است .

بوس, مه گرفته است .

شیشهء ترک خورده است .

باید عاشق بود و درد داشت و ذره ذره آب شد .

باید زد کنار ....

باید فتیله را کشید پائین .

باید زد دل طوفان ... لال .

سلام

هست کسی که سال هاست ؛ در دوری یک حسیست و در نالهء بی

صدای خود ؛ همیشه بی نا بوده است .

دنیای کوچکی است که در چشم ما ؛ بزرگ و پرشکوه نشسته است.

فداکاری ؛ دیدن و ندیدن است .

رفتن ؛ برای ماندن, دیگری است .

دردیست که باید چشید و کشید .. اما آخ نگفت .

باید اوج در اوج دیده بشی .

مهم نیست روحت مچاله باشد ؛ یا بی ناله .

باید کشید کنار ...

باید تمنارا خاک کرد .