آدم بايد يه " تو " داشته باشه که هر وقت

از همه چی خسته و نا اميد بود بهش بگه :

مهم اينه که " تو" هستی ...

بيخيال ِ دنيا ...

راستی " تو " شما کیست؟

تو به من خندیدی
و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه‌ی همسایهسیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دویدسیب را دست تو دید
غضب آلوده به من کرد نگاهسیب دندان‌زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز،
سالهاست که در گوش من آرام،
آرام
خش خش گامِ تو تکرار کنان،
می دهد آزارم

و من اندیشه کنان
غرق در این پندارم
که چرا،
- خانه‌ی کوچک ما
سیب نداشت.

" حمید مصدق"

چند کتاب شعر بردار
عطر همیشگی ات را بزن
و به کافه ای برو

من
هر طور شده
مرگم را به شانه ات می رسانم

انقدر منت سر حوا نذارید...حوا هم بخاطر آدم از بهشت رونده شد!

کوچه ها را بلد شدم
رنگهای چراغ راهنما
جدول ضرب
دیگر در راه هیچ مدرسه ای گم نمیشوم
اما گاهی میان آدمها گم میشوم
آدم ها را بلد نیستم.!

آدم برفی هم که باشی
دلت میخواهد کسی در آغوشت بگیرد
دلت میخواهد یک نفر کنارت باشد
تا گرمت کند ، تا آرامت کند
مهم نیست آب شدن ، نیست شدن
... مهم آن آرامش ست
حتی برای چند لحظه!!

سکوت همیشه از روی
رضایت نیست
گاهی نشانه اعتراض است !
گاهی مودبانه خفه شدن است !
گاهی فداکاری و از خود گذشتگی
است !
و گاهی از روی بی تفاوتی
و چقدر آزار دهنده است این آخری...