نفرین بر آن شهری که یک خانم مجبور می‌شود ساعت 2 نصف‌ شب در آن مسافرکشی کند

خیلی وقتا بهم گفتن چرا میخندی

بگو ما هم بخندیم ...

اما هرگز نگفتن چرا غصه میخوری

بگو ما هم بخوریم ...!

تاکنون دوستی را پیدا نکرده ام که به اندازه ” تنهایی ” شایسته رفاقت باشد . .

تو مرا یاد کنی یا نکنی
باورت گر بشود، گر نشود

حرفی نیست




نفسم می گیرد در هوایی که نفسهای تو نیست

سهراب سپهری

می دانی؟

یک وقت هایی باید

روی یک تکه کاغذ بنویسی

" تعطیل است "

و بچسبانی پشت شیشه افکارت

باید به خودت استراحت بدهی

دراز بکشی

دست هایت را زیر سرت بگذاری

به آسمان خیره شوی

و بی خیال سوت بزنی.

در دلت بخندی به تمام افکاری که

پشت شیشه ذهنت صف کشیده اند.

آن وقت با خودت بگویی

بگذار منتظر بمانند!

حسین پناهی

در دنیای #واقعی کسی بهم #اهمیت نمیده ...

حالا اینجا که #مجازی هست ...

#بماند ...

نیا باران زمین جای قشنگی نیست!

من از جنس زمینم ،
خوب می دانم که گل در عقد زنبور است

اما یک طرف سودای بلبل، یک طرف بال و پر پروانه را هم دوست می دارد،

نیا باران پشیمان می شوی از آمدن، زمین جای قشنگی نیست ،
در ناودانها گیر خواهی کرد،

من از جنس زمینم خوب می دانم
که اینجا جمعه بازار است
و دیدم عشق را در بسته های زرد کوچک نسیه می دادند
در اینجا قدر مردم را به جو اندازه می گیرند
در اینجا فال حافظ را به فال کولیان در به در اندازه می گیرند
نیــــــــــا باران زمین جای قشنگی نیست...

نه تو می مانی
نه اندوه
و نه هیچ یک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم می گذرد
آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند
به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز

تو به آیینه، نه، آیینه به تو خیره شده است
تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید
و اگر بغض کنی، آه از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد
گنجه دیروزت
پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف
بسته های فردا، همه ای کاش ای کاش...
ظرف این لحظه ولیکن خالیست
ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود
غم که از راه رسید
در این سینه بر او باز مکن
تا خدا یک رگ گردن باقیست
تا خدا هست، به غم وعده این خانه مده

#پادشاه #فصلها ، #پاییز