دیوانه ی آن لحظه ای هستم که
تمام هوس های نارست را
در بوسه های پی در پی جا میدهی
پر حرارت و داغ؛
و تو با نگاهی که
حکم مرگم را تایید می کند می گوی :
زیر گردنم را فراموش کردی

گاهی آدم به جایی می رسد که دست به خودکشی می زند!!!
نه اینکه تیغ بردارد رگش را بزند... نه...
قید احساسش را می زند... و تو او را بی احساس می خوانی و چه می دانی روزگار با او چه کرده ....

من شرمنده ام از بی عدالتی که کودکی تو را کشت .....

...

چه ساده لوحانه ساعات روزهایم را پر کرده ام از کارهای گوناگون،

تادلم به سویت پر نکشد!!!فراموش کرده بودم،یاد تو از هیچ قانونی

تابعیت ندارد! حتی از قانون زمان!!! و گاه و بیگاه با بهانه وبی بهانه سر

به سر دلم می گذارد.

صدای قلبهای مان میشناسندیکدیگر را



درتاریکترین شبهایی که



خفاش هم گم می شود...

گاه سکوت من را به آغوش دلت می کشاند

[لینک]

رفــت... تـــو را به خـــدا سپرد و خودش را به دیــگری...

مرگ پایان کبوتر نیست

همیشه سخت ها را می خواهیم؛
پر رنگها را می بینیم؛
و صداهای بلند را می شنویم...
غافل از اینکه خوب ها آسان می آیند؛
بی رنگ می مانند؛
وبی صدا می روند...

*ما به مردماني نياز داريم كه به چيزهايي بينديشند كه پيش از اين كسي به آن نينديشيده باشد.