دلتنگی های آدمی را

باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره

نادیده می گیرد

و هر دانه ی برفی .... به اشکی ناریخته می ماند

سکوت .... سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

و شگفتی های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقت ما نهفته است

حقیقت تو و من

یک برگ دیگر از تقویم عمرم را پاره می کنم...

امروز هم گذشت با مرور خاطرات دیروز

و من در پی زمان بی هدف می روم...

برگی از زندگی ام را ورق می زنم....

امشب به پایان دفترم نزدیکترم...

اگر بدانی ؛ چه قــــدر دلتنگم !


اگر بدانی ؛ چه قــــدر دوستت دارم !


اگر بدانی ؛ دلم برای دیدنت ,


برای شنیدن ِ صدایت پر می زند !


اگر بدانی ؛ جز تو , کسی را نمی خواهم !


اگر ..


اگر بدانی ؛ می آیی ؟

هــــــرگــــــز به گــــــذشته برنگــــــرد...

اگــــــر سینــــــدرلا برای برداشــــــتن کفــــــشش

به عقــــــب برمیــــــگشت... هیچــــــوقت

یکــــــ پرنســــــس نــــــمــــــیشــــــد...

موقعی که مـــی نویســـم

פֿבآ چشمهـــآیش رآ مـــی گیـــرב…

وقتـی مــی פֿـــــوآنــــم گوشهـــآیش رآ…



صـــاבقـــآنـه بگــــویــــم ،فکــــر مـــی کنـــم

פֿــــבآ هــــم از ســـاבگـــی مـــنو

פـــرفهـــآی تکـــرآری ام פֿستـــه شــــבه استـــ ! ...

ﺧﺪﺍﯾﺎ !

ﺣﻮﺍﺳﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﻮ ؛

پس ﺣﻖ ﺩﺍﺭﯼ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺟﺰ ﻣﻦ