هزار نفر

به تو خیره می‌شوند و آه می‌کشند

که سهمِ که ، می‌شوی !

هزار نفر در حسرتِ تو

تو ، در حسرت یکی

همه تنهاییم ...

چه دنیای تاریکی است!

این دنیا چه می توان کرد؟

چه می توان کرد !!!؟

جز بستن کوله بار سفر!

جز خداحافظی

چه دنیای غریبانه ای است!

یکی می آید یکی می رود

چه دنیای پر فرازی است!

یکی می ماند یکی می میرد

چه در این دنیا در مانده ایم!

چه در این دنیا بی کسیم!

دنیا دنیای خداحافظی است!

دلتنگی

عین آتش زیر خاکستر است

گاهی فکر میکنی تمام شده

اما یک دفعه

همه ات را آتش میزند . . . . .