زندگی باید کرد .......گاه با تلخی راه ........،گاه با یک گل سرخ ......"گاه با یک دل تنگ "........ گاه باید رویید در میان باران .........گاه باید خندید با غمی بی پایان ..........
تكيه بر تنهائي ، تكيه بر باورها .... بي تامل گذر از انسانها .....گذر از واژه ي عشق ..... گذر از فرصتها ..... همه را من به ديدارتو ...... يكباره رها خواهم كرد .....گمنام
ای مهربان مرا به یاد داری؟... مرا به خاطرآور... من همان رهگذر کوچه های تنهایی ام... که در پس کوچه های نگاهت... مدت هاست راه را گم کرده ام... ودر بن بست قلبت گرفتار شدم .