Nazanin
ایـטּ روزهآ...! دستـم بـہ نوشتـטּ نمـﮯ رود تقصیـر مـטּ نیستــ نـوڪ مـدآدم شڪستـہ استــ دلم هم.............. چہ بگویم . . . ؟!
Nazanin
حس اون سیگار بدبختی رو دارم که همه جا حرف از ترک کردنشه
Nazanin
مرا دید و نشناخت این بود درد ...
Nazanin
دِل.... تَــنگــــــی اشـ نــَــه! گـِــرفتــِــگی اشـ هیـــــچ! خــَـــستِگی اشـ به کــِــنار.... نــــِـــگران است!!!!
Nazanin
انقدر تنهایم...
که حتی کسی نیست لگد به چهارپایه ی دارم بزند....
Nazanin
اگر حرف وزن نداره ؛ پس چه جوری کمر آدم رو میشکنه ... !!!؟؟
Nazanin
بر نیمکت اولین قرارمان جای تو نشسته ام .. تا جای خودم خالی باشد ..
Nazanin
یکی می آید ؛ یکی می رود . . .
این قانون بقای زندگی ست . . .
اما تو که رفتی ؛ هیچکس نیامد . . .
انگار قانون بقا هم پوچ است وقتی تو نیستی !
Nazanin
" حوا " ! اينبار سيب سهم " آدم " را آغشته به سم كن!
Nazanin
بـــــه تـــــــو فکـــــر می کنـــــم؛ بـــــــا دیگـــــران زندگـ ــی...
Nazanin
مـــــــاه را ... بيشتـــــر از همـــــه دوست داشتـــــی و حالا ... مـــــاه هـــر شب ... تـــــــو را بـــــــه ياد من می آورد می خواهم فراموشت كنـــــــم اما اين مـــــــاه ... بــــــا هيـــــچ دستمالــــی .... از پنجـــره پـــــاك نمی شود ...
Nazanin
نــَـمـَــکــ بَـــر زَخمــَم نَپـــــــاش یادَت باشَـــــــــــــــــــــــد این نَـــمَـــــکـــ هـــارا از سـَـــرِ سُـــفره ی دِلِ مَـــــن بَــــرداشتی…