سحـــر خاتـــون
دلـــم یک شــب ِآروم میخــــواد ... بــا آهنگــــی رومــــــانتیک... چنــــد تا شمــــــع ... و یک عالمــــــه تــــو... که بــه دنیــــا بگـــــــم ... خــــداحـــــافـــــــظ ... دنیــای مــن کســــی ست... که در آغـــــوشش جــان میدهــــم... یعنـــی « تــــــــــــــــو »
سحـــر خاتـــون
این طور بارمان آوردهاند که بترسیم، از همه چیز. از بزرگتر که مبادا بهش بربخورد، از کوچکتر که مبادا دلش بشکند، از دوست که مبادا برنجد و تنهایمان بگذارد. از دشمن که مبادا برآشوبد و به سراغمان بیاید... ايضا از مخاطب خاصمون که اینجا نیست، از ابراز احساساتمون، که مبادا دوست داشته نشيم...
سحـــر خاتـــون
شنبه روز بدی بود!روز بی حوصلگی،وقت خوبی که میشد،غزلی تازه بگــــی,ظهر یکشنبه من ،جدول نیمه تموم،همه خونه هاش سیاه،توی خونه جغدشوم ***صفحه کهنه یادداشتای من، گفت:<<دوشنبه>> روز میلاد منه!*** اما شعر تو میگه که چشم من،تو نخ ابره که بارون بزنه آخ! اگه بارون بزنه آخ!اگه بارون بزنه. غروب سه شنبــــــــــه خاکستری بــــود همه انگــــــــــار نوک کوه رفته بـــودن به خودم هی زدم از اینجـــــــــــا بــــرو! اما موش خورده شناسنــــــــــــامه من!<<عصر چارشنبه من!عصر خوشبختی ما فصل گندیدن مـــــــن فصل جون سختی ما>>,روز پنجشنبه اومد،مثه سقائک پیـــــــر رو نوکش یه چیکــــــــــــــــــــــــــــه آب گفت به من بگیـــــــــر!بگیـــــــــــــــــر! **جمعه حرف تازه ای برام نداشت .هر چی بود پیشتر ازینها گفته بود!**
سحـــر خاتـــون
میخ هم نشدیم یکی اینجوری بغلمون کنه!!!والا...همه بلدن فقط حرف بزنن...اگه مردی عمل کن!!
سحـــر خاتـــون
مــــــن اینجــــــــا دلتنگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی هـایـم را روی کفـــــــــــ دستــــم ماننــد یکـــــــــــ قلــب تنهــــا نقـاشـــــی مـی کنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم دستــــی کـه روزی دسـت هـای تــــــــــــــــو گـرمــــــا بخـش آن بـــــــود و امــــــــروز از ســـردی ایـن همــه فـاصلـــ ـــــــ ــ ـه و دلتنگـــــــــی یـــــــــــخ زد
: |

14 سال و 5 ماه و 2 روز و 8 ساعت و 53 دقيقه قبل