Shahdad
وقتی دست زنی را عاشقانه میگیری تازه میفهمی مرد بودن را باید میانِ دستانِ ظریف زن احساس کرد. مرد که باشی وقتی سرتو روی سینه اش میزاری حس میکنی چقدر به زن نیازمندی و زن چقدر به حس مرد بودنت نیازمندِ ..
Shahdad
به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد.... عجب از محبت من كه در او اثر ندارد.... غلط است هر كه گويد : دل به دل راه دارد.... دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد .
Shahdad
دِلـَـــــمــ ؛ گـ ـاهـــــے مـــ ـــیــگــــــیـــ ـرَد ! گـ ـاهے میــ ـسوزَد ! و حَــــ ـــتے گــ ـاهے ، گــ ـاهے نـَ ـه خیــلے وَقتـــ هـآ میـــ ـشِکَند ! امــ ـا هَــــنـــــ ـوز مے تَـــ ـــپـــَــد به خـــــُدا . .
Shahdad
پدران ما هرگز جمله عاشقانه ای به مادرانمان نگفتند شعری از نیما و سهراب برا یشان نخواندند ... شعر کوچه را از بر نداشتند ... پس چگونه بود تا همیشه در کنار هم ماندند و گذشتند از آرزوهایی : ... که ما نه به آن میرسیم و نه از آن می گذریم حتی به بهای گذشتن از "هم".
Shahdad
مـــادر تنها کسی است که میتوان "دوستت دارم" هایش را باور کرد حتی اگر نگویــد...
Shahdad
آهستــــــــه... آهسته... فتــــح کردی... ... با چشمهایت... هرچـــه داشته ام را... جهــــــان من... تا ابد... مستعمره توست...
Shahdad
ڪــاش گــــــآـــهـــــــے زنــــــــــــــــــدگــــے [◄◄ι] [ ιι ] [■] [►] [ι►►] داشتـــــــ ... .
Shahdad
کَمے آفتـآبـــ بَر مے دآرَمـ وَ یـِکـــ قآشـُق مآه دَروטּ ِ قورے ِ گُـل ِ سـُـرخــِ ذِهـنَـمـ مے ریزَمـ یِکــ فِنجـآטּ غــَــزَل دَمـ مے کُنَمـ بآ طَعمـ ِ بَهار ِ چَشمآنَتـــ
Shahdad
من هم دلتنگ می شوم ... روبروی پنجره ام از سایه ام تحقیر می شوم ... میدانی تنهایی کجایش درد دارد !!؟ انکارش ...
Shahdad
و من خوب میدانم، این دل گرفته هر چقدر هم ببارد..... نه خزان تنهایی ام می شود... بهار نه کویر سینهام.......لاله زار ... ...و نه یأس واژه های ذهنم.......یاس سپید! اما بغض می شوم تا ببارم شاید به کنج آسمان دلم پیدا شوی رنگین کمانم!
Shahdad
بهــــار و ایـ ـ ـن همـــﮧ دلتنگــ ـ ـ ـﮯ...؟؟! نـــﮧ ... شایـــد فرشـــتــ ـ ـﮧ اﮮ... فصـــل هـ ـ ـا را... بـﮧ اشتــ ـ ـباه ورق زده بــاشــــد...!!!
Shahdad
جای تو خالی... دیشب چه قدمها زدم با خاطراتت حیف!!!! تو نبودی!!