طنیـــــــــــن
مثل پیانو ، صدایت با روحم سخن می گوید . . . . - من در آسمانم -
طنیـــــــــــن
نگاه کن که من کجا رسیده ام: به کهکشـــان ، به بیکـــران ، به جــــاودان !
طنیـــــــــــن
تن تو گرمی تب کرده ی تابستان است ... تن من دریاییست ... تن من دریاییستـــ !!! تن گرما زده ات را تو ، به دریا بسپار . . . .
طنیـــــــــــن
من ترسیده ام ..... من از جای خالی تو ترسیده ام که حتی حضورت هم پرش نکرد !
طنیـــــــــــن
جایی میان سقوط و ایستادن................ من درست همانجام !
طنیـــــــــــن
من ایستاده ام .... خاطراتم از دور دست تکان می دهند ... از خیلی دور ! - مرا آب می کنند -
طنیـــــــــــن
غم قفس به کنار ... آنچه عقاب را پیر می کند، پرواز زاغ بی سروپاست !
طنیـــــــــــن
.......و این ، تکرارِ تکرار است !
طنیـــــــــــن
می بینی چقدر ساده است ؟ دیگر نمی شناسمت ، اما ، دوستت دارمـــــــــــــــــــــــــــ !
طنیـــــــــــن
من اناری را ، می کنم دانه ، به دل می گویم : " خوب بود این مردم ، دانه های دلشان پیدا بود ."
طنیـــــــــــن
مخاطب ... متوجه میشوی که دیگر نیستم ؟
طنیـــــــــــن
شبیه تر به کلمه ی اندوهم ... شبیه به این زمستانم: -بی "تو"- !
طنیـــــــــــن
کِی خودِ هدف می شود ، هدف ؟