آیدا
گــاهــی یــه آذری آنـقــدر تـنــهـــا مــی شــه ... . کـه خــدا هــم بــه تــقــدیــر مــی گــویــــد : کــمـی مــهــربــانــتــر بـــاش ... !!!
آیدا
گـــاهــی یــک آذر مــاهــی آنــقــدر تنــهــایــی بــرایــش قیــمــت دارد کــه درب را بــاز نمــی کنــد... حــتی بــرای " تــو " کــه ســال هــا مــنــتــظــرِ " در " زدنــت بــوده. . .
آیدا
آذر ماهی که باشي،هيچ گاه چيـــــزي را آرزو نخواهي کرد!چرا که "تـــو " خود، نهــــايتِ آرزوي ديگــرانی . . .
آیدا
تو در هیچ شعری به آخر نمی رسی من مدادم را ترک می کنم
آیدا
دست هایم به طور اسرارآمیزی در موضوع دست هایت ساکت اند !
آیدا
تو را می نویسم از مدادم صدای باران می آید !
آیدا
آذر من آن مرد تنهاییست که رد میشود از کوچه ها، به تنهایی که زنی گذشته از او اما در اوج سکوتُ سردیُ سرما سیگاری به لب داردو گهگاهی میزند پُک ؛ خاطرات اول فصل را ...
آیدا
وقتی ﻳﮏآذر ماهی ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ ﺑﺎﺗﻮ ﺑﺤﺚ ﻣﻴﮑﻨﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺵ ﭼﻮﻥ ﺳﮑﻮﺕ ﻳﮏ آذرماهــــ ♥ی ﻧﺸﺎﻧﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ!