آیدا
ﻳــــــــﻪ "آذرماهی" ﻣـُـــــــــﺘﻨفرّﻧــــِــــﻤﻴﺸﻪ ، ﭘُﺸﺘــِـــــــﺖ ﺣَﺮﻑﻧﻤﯿــــــــــﺰنه ، ﻧـــــــــﺎﺭﻭ ﻧﻤﯿـــــــﺰﻧﻪ ، ﺧﯿــــــــﺎﻧﺖ ﻧﻤﯿــــــــﮑﻨﻪ... ﻭَﻗــــــــــﺘﯽ ﺩِﻟـِ ﺷـــﻮ ﺷـِﮑﺴــــــــتی، ﻧـﻔﺮﯾﻨـﺖ ﻧﻤﯿــــــــﮑﻨﻪ ... ﭼﻮﻥ ﺩِﻟــــــــــﺶ ﻧﻤﯿـــــﺎﺩ ﻧﺎﺭﺍﺣـــﺘﯽ ﮐﺴــــــی رﻮ ﺑﺒﯿـــــــﻨﻪ. . .فقط میــــــــــره
آیدا
يادمه روي درخت دوتا دل كنده بوديم سال بعد از اون كوچه ما ديگه رفته بوديم شايد اون دلا ديگه خشکيده رو ساقه هاشايد هم بزرگ شده زير بال شاخه ها
آیدا
عصر ما عصر فریب عصر اسمای غریبه عصر پژمردن گلدون چترای سیاه تو بارون شهر ما سرش شلوغه وعده هاش همه دروغه آسموناش پر دوده قلب عاشقاش کبوده
آیدا
وقتي گفتن يه گناه بود مثل ديدن يا شنيدن معني آواز هم اين بود ته بنبست داد كشيدن
آیدا
من آذرماهی یاد گرفته ام که اگر زمین می خورم, خودم برخیــــــــــزم!
آیدا
ﺗﻮ ﺭﮒ آذریاﺍﺍﺍ ﺧﻮﻥ ﻧﯿﺴﺖ! . . . . . . . . . . . . ﻣﻌﺮﻓﺘﻪ ! ﻋﺸﻘﻪ! ﺻﺪﺍﻗﺘﻪ!
آیدا
آذر ماهی ها مثل ساحل آروم هستن .. اما خیلی ها مثل دریا بی قرارشونن.... بعـــــــــــله.....!
آیدا
آذرماهی که باشی، عشق در نگاهت جوانه میزند و در دلت ریشه می کند! "اعجاز ما همین است:" که ما عشق را در چشمهایمان پنهان کرده ایم نه در دستانمان..