دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

آن سوي شب صنم به نماز ايستاده بود

پوشيده از دو ديدة كژبينِ كفر و دين.

وندر قفاي او

ايمان و نان و جان

بر تربتِ كرامتِ‌ انسان نهاده سر

پرتو فشان به عرشِ برين تابشِ جبين.

من چشمِ اشكبار نهفتم به آستين.

هـ . ا. سایه

سلام بر شما ::: -( دوستدار عزیز )-

سلام بر شما ::: -(سعیدعزیز )-

ضمن خوش آمد گوئی به شما عزیزان از حضورتان در این جمع عمیقا مسرورم ...

واقعااااااااااااااااااااااااااااا"

نگاهت مي‌كنم خاموش و خاموشي زبان دارد

زبانِ عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد


چه خواهش‌ها در اين خاموشيِ گوياست، نشنيدي؟

تو هم چيزي بگو چشم و دلت گوش و زبان دارد

بيا تا آنچه از دل مي‌رسد بر ديده بنشانيم

زبان‌بازي به حرف و صوت معني را زيان دارد

چو هم‌پرواز خورشيدي مكن از سوختن پروا

كه جفتِ جانِ ما در باغِ آتش آشيان دارد

الا اي آتشين‌پيكر بر‌آي از خاك و خاكستر

خوشا آن مرغِ بالاپر كه بالِ كهكشان دارد

زمان‌فرسود ديدم هرچه از عهدِ ازل ديدم

زهي اين عشقِ عاشق‌كش كه عهدِ بي‌زمان دارد

ببين داسِ بلا اي دل مشو زين داستان غافل

كه دستِ غارتِ باغ است و قصدِ ارغوان دارد

درون‌ها شرحه‌ شرحه‌‌ست از دم و داغ جدايي‌ها

بيا از بانگِ ني بشنو كه شرحي خون‌فشان دارد

دهان سايه مي‌بندند و باز از عشوة عشقت

خروشِ جانِِ او آوازه در گوشِ جهان دارد.

تهران، خرداد 1387

هوشنگ ابتهاج

سلام .

chera in fekro kardin?