دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

ســـــلام : )

چه اهنگ قشنگی

✔ سلام برشما ...

فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم
بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم

سایه ی طوبی و دلجویی حور و لب حوض
به هوای سر کوی تو برفت از یادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم

تا شدم حلقه به گوش در میخانه ی عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست
که چرا دل به جگرگوشه ی مردم دادم

پاک کن چهره ی «حافظ» به سر زلف ز اشک
ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

منم بوس میخواااام

اون موقع یادت رفت

سلام دوستم

✔ سلام برشما ...

سلام سارا جان

✔ سلام برشما ...

سلام

د بابا اونجا نیستی نیگا خالیه
یکم اونورتری خو بیا اینورتر میشه همونجا

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم
سلام ای خنجر حرفای مردم

سلام ای آشنا با رنگ خونم
سلام ای دشمن زیبای جونم


بازم نامه می دم با سطر قرمز
آخه این بار شده من با تو هرگز

نمی خوام حالتو حتی بدونم
تعجب می کنی آره همونم

همونی که زمونی قلبشو باخت
همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت

همونی که برات هر لحظه می مرد
که ذکر نامتو بی جون نمی برد

همونم که می گفتم نازنینم
بمیرم اما اشکاتو نبینم

همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود
اگه زانو نمی زد غم باهاش بود

حالا آروم نشستم روی زانوم
ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ خانوم

تعجب می کنی آره عجیبه
می خوام دور شم ازت خیلی غریبه

خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟
با این نامردیات بازم باهاتم ؟

برات کافی نبود حتی جوونیم
تموم شد آره گم شد مهربونیم

دیگه هر چی کشیدم بسه دختر
نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره

دیگه بسه برام هر چی کشیدم
فریبی بود که من از تو ندیدم ؟

دروغی هست نگفته مونده باشه ؟
کسی هست تو خیال تو نباشه ؟

عجب حتی دریغ از یک محبت
دریغ از یک سر سوزن صداقت

دریغ از یک نگاه عاشقونه
دریغ از یک سلام بی بهونه

نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست
اگر چه این چیزا درد شما نیست

گل بیتا چرا اخمات توهم شد؟
چیه توهین به ذات محترم شد ؟

دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ
که عشق ما رسید به سد هرگز