دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

آنسوی تبسّم صبوری پژواک شکستن دل ماست
خشمی که هنوز پا فشرده است در مشت زبان بریده ی ما

آشفتگی درون ما را دریا نکند به قصه باور
آشوب جزیره های خونست جاری به خلیج دیده ی ما

پای آبله آمد از ره دور چاووش نسیم گل دریغا
پرورده ی سیمِ خار دارست آزادی نو رسیده ی ما

اشکی به مزار ما نیفشاند با آنکه هوای گریه اش بود
در حیرتم آسمان چه خواهد از جان به لب رسیده ی ما

آنگونه بخواب بویناکیم کآلوده ی ماست جامه ی خاک
ترسم تن لحظه ها بپوسد در سایه ی آرمیده ی ما

تا قمری سوگوار جنگل در حسرت نوحه ای بموید
غمباد هزار ساله گل کرد در حنجره ی سپیده ی ما

مهتاب هنوز غصه میخورد از خواب دریچه که یک شب
باد آمد و برد واژه ها را از دفتر آبدیده ی ما ...

✔ سلام برشما ::: -( سارینای عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( باران‌بهاری عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( احد عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( حامد عزیز )-

✔ سلام برشما ::: -( مجید عزیز )-

*چار تکبیر= مجازاً به معنی یکباره ترک گفتن است چون در آئین اسلام در نماز میت به نشانه آنکه مرده و دست از همه چیز شسته است چهار بار تکبیر (الّله اکبر) گفته میشود.

معنی بیت:
در آن نفس که از سرچشمۀ عشق وضو گرفتم، بر هر چه در عالمست یکباره چهار تکبیر زدم و همه چیز را ترک گفتم و دل به عشق سپردم.

این لحظه چو باران فرو ریخته از برگ
صد گونه سخن هست و مجال سخنم نیست

تا باز کجا موج به ساحل رسد آن روز
روزی که نشانی ز من الا سخنم نیست

اصـلا بـبـیـنـم تـا بـه حـالا صـخــره بودی؟
از زیـــر امــــواج آســـمـان را تـــار دیدی؟

نـام کـسی را در قـنـوتت گـــریـه کـردی؟
از «آتـنــا» گـفـتن «عــذابَ النـّار» دیدی؟

در پـشـت دیـوار ِحیاطـی شعـر خوانـدی؟
دل کـنـدن از یــک خــانه را دشـوار دیدی؟

آیا تو هم با چشم ِ بـاز و خیس ِ از اشک
خواب کسی را روز و شب بـیـدار دیدی؟

رفتی مطب بی نسخه برگردی به خانه؟
بیـمـار بـودی مثل ِمن ؟ ، بیمار دیــدی؟

حقــــا که بـا مـن فــرق داری ــ لا اقـل تـو
او را که می خواهی خودت یک بـار دیدی ...

"کاظم بهمنی"

آبادی همیشه ازان كلاغ ها
گاهی به فكر دیدن فصل بهار توست

مثل هوای درهم یك اتفاق بد
یك تك درخت خسته كه بی برگ و بار توست

محتاج لطف یك تبر مست می شود
تا بشكند هرآنچه كه بی اعتبار توست

دریاد داشته باش كسی تا ابد هنوز
تنها امیده زندگی اش انتظار توست

بادست و پای بسته در آن گوشه های شهر ...
دلتنگ خواب دیدن باغ انار توست

خودتان بهتر میدانید که اینگونه نیست !

ظاهراً دنبالر دیدگاه پستهای قدیمی‌تر را ،

یا نشان نمیدهد، ویا با تاخیر بسیار رونمایی می‌کند !

به هر تقدیر :

✔ سلامی دوباره برشما ::: -( گلپری عزیز )-
و
✔ سلامی دوباره برشما ::: -( یاس عزیز )-

به آن دریچه سبزی که صبحها لب او
شکفته می شد با گفتگو چه کار کنم

تمام این همه فانوس نیمه روشن هیچ
به آن چراغ فروزان - به او - چه کار کنم

شکسته های دل خسته را کجا ببرم
به درد این سر پر های و هو چه کار کنم

به فرض هم که فراموش می شود همه چیز
به نعش یک دل بی آرزو چه کار کنم

اگرچه با دل خون نیز می شود خندید **
ولی به بغض غریب گلو چه کار کنم

زمان زمانه ننگین مرد سالاریست
پدر،برادر،دایی ،عمو چه کار کنم

نه! من چکار به سالاری شما دارم
دلم گرفته فلانی بگو چه کار کنم

بهروز یاسمی

*ما چون دو دریچه روبروی هم...
اخوان ثالث

** با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام
حافظ