دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

این چه سیل است این چه رملت این چه طوفان است و دود / این چه قهر است این چه دهر است اهل گیتی را چه سود
سینه ها از کینه ها بین گشته بی نور حضور / کلبه ی دلها ز غل ها مانده بی شمع شهود
عالمی بینم خراب و مردم غافل درو / در پی دنیا زبانِ آخرت را دیده سود
آتش فتنه، هزاران شهر دل را سوخته / ربع مسکون را گرفته دود انکار جحود
نه بکاء ژاله را بر درگه حضرت قبول / نه دعا و ناله را بر سوی علیین صعود
نه نیازی در نماز و نی پیامی در قیام / نی خضوعی در رکوع و نی شهودی در سجود
زاهدان از کوس قدس درع شرع احمدی / دانه ی معنی نجسته جز مگر گفت و شنود
مفتیان را یوسف جان مانده اندر چاهِ جاه / هر یکی خود را عزیزی دیده در مصر وجود
عابدان نفس پرور ظاهرند و خودپرست / کیست کو از دود غفلت، باطن خود را زدود؟
قاضیان، میلِ تمامی کرده سوی سیل و میل / بهرِ رشوت کرده ضایع، وضعِ احکام حدود
حاکمان خود بر رعایا همچو گرگی در رمه / گوئیا هرگز در ایشان رأفت و رحمت نبود
منعمان را بر درِ دل، قفل کلی استوار / نی زبان از لغو بسته نی گشاده دستِ جود
زاهدان را روز، روز ِ حیله ی دریوزه است / شب برای صید دلها دام ایشان آن سجود
حافظان را بنگری حق ناشناس و ناسپاس / در عطاهای الهی بس کفورند و کنود
صوفیان از سیر خوردن روی دل کرده سیاه / بهرِ دنیا سرخ چشم و طیلسان کرده کبود
پیر انصاری تو رو، صفرا مکن آهسته باش / چون زیان کردند مردم در پی دنیا سود



خواجه عبدالله انصاری


ربع مسکون: قدما از چهار قسمت عالم یکی را محل سکونت دانشته و بقیه را دریا و اقیانوس؛ دنیای مسکون
جحود: منکران، انکار کننده گان
بکاء: ناله و زاری
مفتی: فتوا دهنده، فقیه
کنود: ناسپاس
طیلسان: tay-lasan ردا که بر دوش اندازند

شاها نظری کن که در این ملک غریبیم

بر ما کرمی کن که در این شهر گداییم

حلاج وشانیم که از دار نترسیم

مجنون صفتانیم که در عشق خداییم

ترسیدن ما چون که هم از بیم بلا بود

اکنون ز چه ترسیم که در عین بلاییم

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است

بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم ... !

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

روبه صفتان زشت خو را نکشند

گر تو عاشق صادقی ز مردن مهراس

مردار بود هر آن که او را نکشند ... !

سلام برشما ::: -( الهه عزیز )-

خصوصیات اخلاقی
حساس بودن- کینه ورزی- عدم گذشت؛ چه اتفاقی پیش بیاید شما رفت و آمدتان را با کسی کم یا قطع می کنید؟ با کسی قطع رابطه دارید؟ به چه دلیلی؟ از چه رفتارهایی نمیتوانید بگذرید؟
با کسی که رفتار بدی با شما کند چه می کنید؟ آیا کسی در زندگی تان هست که او را نبخشده باشید؟
دروغ مصلحتی چه مواقعی جایز است؟
صداقت؛ چه جاهایی از نظر شما صداقت، ساده لوحی است؟ تا چه حدی باید صداقت داشت؟
غیبت؛ چقدر در غیاب کسی صحبت او را می کنید؟
چنانچه طرف مقابل تان برداشت غلطی از رفتار شما داشت چه عکس العملی نشان می دهید؟
معمولاً از چه کسانی قرض می گیرید؟ این اشخاص چه خصوصیاتی دارند؟
عزت- خوار شدن؛ با قرض گرفتن یا کمک گرفتن از دیگران موافقید؟ آیا در هر موردی از دیگران کمک می خواهید؟
آیا مشکلات اقتصادی (تنزل حقوق، بیکاریی و قرض) خود را با همسرتان در میان می گذارید؟
عصبانیت؛ در مقابل پرخاشگری دیگران چه می کنید؟ آیا تاکنون کسی حرف بی ربطی به شما زده است؟ چه اتفاقی افتاد توضیح دهید. چه برخوردی با آن کرده اید؟
از چه چیزهایی خشمگین می شوید؟ آیا دیگران شما را فرد عصبانی قلمداد می کنند؟ چرا؟
صبر؛ لحظات سخت زندگی را چه مدت می توانید تحمل کنید؟
فرو تنی؛ اگر بخواهید انسان های اطراف خود را اعم از دوستان، فامیل، همکاران از لحاظ خوب بودن رتبه 1 تا 100 بدهید، به خودتان در بین آن ها چه رتبه ای می دهید؟ چرا؟ در برابر خودخواهی دیگران چه عکسی العملی نشان می دهید؟
تکبر؛ در مقابل نصیحت و موعظه ی دیگران چه عکس العملی دارید؟
حرص- حسادت؛ وضعیت مالی و امکانات خوب یکی از فامیل چه کسی در شما ایجاد می کند؟
برای درآمد بیشتر، چه راه هایی در نظر دارید؟ چه درآمدی را کافی می دانید؟
بخل – ولخرجی؛ وقتی با دوستان به گردش می روید، آیا شما قبل از همه دست به جیب می شوید؟ آیا همیشه شما حساب می کنید؟
مهارت روابط؛ دوست دارید اگر دیر به منزل آمدید همسرتان چه عکس العملی نشان بدهد؟ چطور او را قانع می کنید و یا در چه صورتی قانع می شوید؟
چشم به مال دیگران؛ پیشرفت اقتصادی خانواده تان را چقدر در پیشرفت اقتصادی زندگی خود دخیل می دانید؟ عدم استقلال = وابستگی، تنبلی.
قضاوت یا صبر؛ کسی که می دانید عملی را انجام داده اما انکار می کند چه رفتاری میکنید ؟

درد تو در تن من

مرگ را از فاصله تا همین نزدیکی ها آورده است ،

از دور

از کبود.

رهسپار این فاصله

با من است

مرگ که سرگرم تن من بود.

ای تراکم ثانی!

که زمان را در من متراکمی

در کدام زمان بسیار نزدیک

حلول تو را در من

به تجربه بنشینم؟

سلام

سلامی دوباره.

salam ostad .mokhlesim

سلام برشما ::: -( الماه عزیز )-

سلام برشما ::: -( لیلای عزیز )-