ولی خیلی جاها هم اینطوری نیس موافق نیسم

بیاین صندلی هار ُ گرد کنیم ُ این بحث ُ به چالش بکشیم!

خخخخخخ :د ی

آره من ادمی میشناسم که چن ساله پیش تقریبا5 ساله پیش 1 میلیون دلار پولش رو ضرر داد ولی حاضر به سر خم کردن جولوی عرب نشد یا هر چی....خیلی زیادن اینطور آدما یادتون باشه

مرسی ، قشنگ بود!

مامی

کوووف

مامان

اخه کی سیگار اخر شبُ جزئ چیزای خوب میدونه؟؟!!ها؟؟؟

چرا بنفش؟

دلیل این که رنگ بنفش را پیشنهاد دادم، این بود که بنفش را خیلی دوست دارم. رنگی است که کم استفاده شده و رنگ آرامش بخشی است. در تعریف رنگ بنفش، نوشته شده که یک رنگ روحانی است و واقعا هم این رنگ، ماورائی و روحانی است.شاید برای همین است که به دکتر روحانی بیشتر آمد. من آدم سیاسی ای نیستم. ولی یقین دارم دکتر روحانی به جای فردگرایی که این 8 سال برکشور حاکم شده بود، کار گروهی را باب می کند. رنگ بنفش هم رنگ شادی عمومی است و همین، می تواند کار گروهی را پررنگ تر کند. البته با پیروزی های خوب در میادین فوتبال و والیبال به نظر می رسد پاقدم دکتر روحانی خوب بوده که شادی عمومی به کشور برگشته است.

@طهورا

@هاسمیک

@VenuS

کار

در سال ۱۳۱۲ هـ. ق.، به استخدام دولت درآمد و مترجم زبان‌های فرانسه و انگلیسی وزارت انطباعات شد. فروغی افزون بر این دو زبان روسی و عربی هم می‌دانست.[۱۴] او «که در ابتدا شغل مترجمی را با اشتیاق پذیرفته بود، پس از مدتی آن را مناسب حال و هوای خویش نیافت؛ زیرا در دارالترجمه هیچ‌گونه وسیله‌ای که بتواند عطش فهمیدن، به خصوص فهماندن… او را سیراب کند وجود نداشت»[۱۵]

در آغاز سلطنت مظفرالدین شاه که نوگرایان به ساخت مدرسه‌های ملی روی آوردند، فروغی معلمی پیشه کرد و در مدرسه ادب به مدیریت یحیی دولت‌آبادی، مدرسه علمیه به مدیریت مهدی‌قلی هدایت و دارالفنون به آموزگاری پرداخت.[۱۶] هم‌زمان، با نگارش و برگردان مقالات فلسفی و تاریخی، در انتشار هفته‌نامه و روزنامه تربیت و نشر آموزه‌ها و اندیشه‌های نو، به پدرش یاری می‌رساند.[۱۷]

هفت سال پیش از پیروزی جنبش مشروطه خواهی، یعنی در سال ۱۳۱۷ هـ. ق. مشیرالدولهٔ دوم،مدرسه علوم سیاسی را بنا نهاد.[۱۸] از همان آغاز کار، محمدعلی فروغی به مترجمی و سپس معلمی در این مدرسه می‌پردازد و برگردان‌های او از مهم ترین کتاب‌های درسی به شمار می‌روند.[۱۹][۲۰] به‌گفته نصرالله انتظام[۲۱] «هر چهار کتاب درسی که در آن زمان به چاپ می‌رسید، دو تای آن تألیف و ترجمه محمدعلی فروغی و پدرش بود».[۲۲]؛ کتاب‌هایی چون «اصول علم ثروت ملل یعنی اکونومی پلتیک»، «تاریخ ملل مشرق زمین» و «حقوق اساسی (یعنی) آداب مشروطیت دول». فروغی این کتاب‌ها را زمانی که حدوداً ۲۵ ساله بوده به فارسی برگردانده است و سال‌ها بعد در خطابه خود در دانشکده حقوق، کتاب اصول علم ثروت ملل یعنی اکونومی پلتیک را تنها کتاب اقتصاد برگردانده شده به پارسی خواند و نبود کتابی دیگر در این زمینه را غم‌انگیز دانست. بیشتر این برگردان‌ها، از سوی پدر وی بازبینی و ویرایش می‌شد. دکتر موسی غنی نژاد معتقد است که «به‌رغم اینکه کتاب‌های مورد اشاره از منابع فرانسوی زبان ترجمه و اقتباس شده و همانند منابع اصلی در واقع آثار آکادمیک و درسی به شمار می‌روند اما نظر به تازگی و کیفیت علمی مطالبی که در آنها آمده و اهمیت حیاتی آنها برای ایران در حال غلیان و تحول آن دوران، انتشار آنها را می‌توان نقطه عطفی در طرح اندیشه‌های مدرن سیاسی، اقتصادی در کشورمان به حساب آورد.»[۲۳]

در برگردان کتاب «اصول علم ثروت ملل یعنی اکونومی پلتیک» از زبان فرانسه، برای بسیاری از واژگان پایه‌ای علم اقتصاد، برابرهایی به پارسی ساخت و برای نخستین بار در ایران، علم اقتصاد را به‌صورت روش مند و علمی مطرح کرد.[۲۴] در کتاب «حقوق اساسی (یعنی) آداب مشروطیت دول»، که کمی پس از صدور فرمان مشروطیت به چاپ رسید، برای نخستین بار، مفاهیم کلی حقوق اساسی روش‌مند و به سامان مطرح می‌شوند. یکی از برجستگی‌های این کتاب، واژه‌سازی و معادل‌یابی در علم حقوق است و در واقع، بسیاری از واژگان جاافتاده حقوق، نخستین بار در این کتاب به کار برده می‌شوند.[۲۵] جواد طباطبایی، این رسالهٔ فروغی را از نظر فهم مطلب، توضیح اصطلاحات، زبان فارسی شیوا و سرهٔ آن در نوع خود اثری ممتاز می داند.[۲۶] در ادامه این برگردان‌ها و واژه‌سازی‌ها، فروغی سرانجام فرهنگستان ایران را تاسیس می‌کند و ریاست آن را نیز برعهده می‌گیرد. او همچنین رئیس انجمن آثار ملی بود که به تلاش برای نهادینه کردن پاسداری و نگهداری از آثار باستانی ایران می‌پرداخت.

محمدعلی فروغی پس از درگذشت پدرش (در سال ۱۳۲۵ ق. / ۱۲۸۶ ش.) در ۳۲ سالگی به ریاست مدرسه علوم سیاسی برگزیده می‌شود که رجال و دیپلمات‌های زیادی را تربیت کرد و بعدها تبدیل به دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد. او همچنین معلّم خصوصی احمدشاه بوده است.

مرگ

محمّدعلی فروغی در سن ۶۵ سالگی،[۲۷] در روز جمعه ۶ آذر ۱۳۲۱ ساعت ۱۵ بعد از ظهر[۲۸] بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت و در آرامگاه خانوادگی در آرامگاه ابن بابویه در شهر ری به خاک سپرده شد.

او پیشتر در یادداشت‌های شخصی روزانه خود نوشته بود: «فقط تاسفی که از مردن دارم از بابت همین است که دلم می‌خواهد بدانم کار انسان به کجا می‌رسد.»[۲۹]

منبع: ویکی پدیا

2-3 ‌ لبنان لازم شدي

من ساندويچ دو نونه تو ساندويچ تك نونه اي

2-1
من تخم مرغ شونه ای تو یه دو نه ای

متوهم

درضمن تخم مرغي بحث نكن تُن تُن ميريزم رو سرت ها !

ما شركت پخش تخم مرغ داريم

من ملاقه تو قاشق مربا خوري

هووووو خودت ديدگاه نذاشتيااااا

من به همه میگم آبجی

خو من نگفتم ک تو
داریم امثال این چیزی ک من گفتم
حالا ب تو برنخوره
ب من نگو آبجی

من تو دنیای 2 تا داداش دارم
بقیه همه دوستن