azita
به دنیا آمده ای ! هم چون یک بذر زاده شده ای ، میتوانی همان بذر بمانی و بمیری ، اما می توانی گل باشی و بشکفی ، میتوانی درخت باشی و ببالی !!
azita
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را/ هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد/ نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را
azita
نام تو را تا میبرم قلبم غریبی میکند / چشم انتظاری در دلم ، درد عجیبی میکند
azita
دلی در عشق چون پروانه دارم ...
زدرد سوختن پروا ندارم...
نه لایق بر بساط خانقاهم...
نه میل مسجد و میخانه دارم
azita
یاری اندر کس نمیبینم، یاران را چه شد؟ //// دوستی کی آخر آمد، دوستداران را چه شد؟....
کس نمیگوید که یاری داشت حق دوستی/// حقشناسان را چه حال افتاد، یاران را چه شد؟....
azita
همه ي ما وارثيم، وارث عذابِ عشق// سهم آن کس بيشتر، که شود خرابِ عشق// سوختـــــن و دَم نزدن، اين است رمـــز و راز عشق// وقت در خود مُردن است، لحظه ي آغاز عشق
azita
مواظب باش هیچگاه در پارک قلبت علف هرز حسادت نروید
azita
بی هوای دوست ای جان دلم جانی ندارد/ دردمندم،عاشقم،بی دوست درمانی ندارم/ آتشی ازعشق درجانم فکندی خوش فکندی/ من که جزعشق تو آغازی وپایانی ندارم/ عشق آوردم دراین میخانه بامشتی قلندر/ پرگشایم سوی سامانی که سامانی ندارم/ عالم عشق است هرجابنگری ازپشت وبالا/ سایه عشقم که خودپیداوپنهانی ندارد/ سرنهم درکوی عشقت جان دهم درراه عشقت/ من چه گویم که جزعشقت سروجانی ندارم
azita
هیچ کس حافظه اش آنقدر خوب نیست که دروغ گوی خوبی باشد. آبراهام لینکلن
azita
لذت های دنیوی سایه خوشبختی هستند، زیرا ماهیتی گذرا دارند
azita
در جستجوی گناهکار در ستارگان نباشید، سبب در خود ماست. ویلیام شکسپیر