اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هنوز نمیدانم

کهنه ای بودم که تازه ای رونقش را انداخت

یا تازه ای بودم که جای کهنه ای را پر نکرد!

فقط میدانم

چیز خاصی نبودم

هنوز

راست نکرده ام

کمر

برای دوباره شکستن!

لعنت به اینجا و
لعنت به امروزم
لعنت به مغز خر،
لعنت به دیروزم

تف به دنیای سگی

حس ترس از بعدِ گفتن،

سرنوشت درختان باغمان تبر است

من سكوتم، غرق جنجالم نكن

زین پس...زندگی مرا می نویسد