اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من به کلاغان پابرهنه



دانه داده بودم



تاخانه مان را



نفرین نکنند



هنوز بوی نگاه گنجشک مرده می آید

جای من خالی است...


کنار کسی..


که هنوز نمیشناسم...

سهم من از تو



همان نباید هاست..