اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من گمان می کردم دوستی همچون سروی سرسبز

همه فصلشان اراستگیست

من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست

سبزه یخ می زند از سردی

سبزه می پزمرد از بی ابی

من چه می دانستم!!!!!

ياد درس آب وبابايت بخير . . .