زیبا بود ..سپاسگزارم مهربان....

نيازو تو خودم كشتم...
كه هرگز تا نشه پشتم ...
زدم بر چهره ام سيلی ...
كه هرگز وانشه مشتم ...
من آن خنجر به پهلويم ...
كه دردم را نميگويم ...
به زير ضربه هاي غم ...
نيفتد خم به ابرويم ...
مرا اينگونه گر خواهي ...
دلت را آشيانم كن ...
من آن نشكستني هستم ...
بيا و امتحانم كن ...
غرور اي ناجي حرمت ...
تو با من پا به پايي كن ...
به هنگام سقوط من ...
تو در من خودنمايي كن ...
من آن خورشيد زرپوشم ...
كه با ظلمت نمي جوشم ...
بجز آغوش دريا را ...
نمي گيرم در آغوشم ...
من آن ديوان پر بارم ...
كه در خود واژه ها دارم ...
درون دشت انديشه ...
به غير از گل نمي كارم ...
من آن ابر بهارانم ...
كه از خاشاك بيزارم ...
بجز بر چهره گلها ...
نمي گريم نمي بارم ...

من ، #رویــــــایــــی دارم ...

سايه اي روي سايه اي خم شد

در نهانگاه رازپرور شب

نفسي روي گونه اي لغزيد

بوسه اي شعله زد ميان دو لب

وقتی به زندگی سردت خیره میشی و میبینی هیچ کس


نیست دستان سردت رو بگیره و جسم لرزانت رو توی آغوش بگیره

بغض نه تنها گلوت رو فشار میده بلکه تمام وجودت رو احاطه میکنه..

وقتی غصه میشه آذوقه در کوله باری بر دوشت هنوز راهی نرفته

از حمل این بار خسته میشی..

وقتی گذشته رو به یاد میاری ولی نمیتونی برگردی از راهی که

اومدی به آینده نا امیدی تمام وجودت رو فرا میگیره..

اشک داغت بر روی صورتت روانه میشه ..

و در آینه روزگار به خودت نگاه میکنی ..

میبنی برفی سنگین بر روی موهای سیاهت نشسته..

و ترانه غمگین مرگ به گوشت میرسه ..

و برای همیشه با صدای ترانه میری ..

و تنها جمله ای که بر زبان میاری

میگی خداحافظ...