اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عطر زخم شقیقه اش گویی، بوی تاریخ رنج انسان است

کاسه‌های گرسنه می آیند، کودکانی یتیم و بغض آلود...

روزی بر سرت....

امابگذار بنويسم.

چند فانوس روشن از آسمان برايت آورده ام با چند خواب كه تعبيرنشد!

از مصیبت دروغین تقسیم نان ...

حالا

دیدن تو

بهانه خوبی است

برای همه خوبی ها...!