اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

درو کن


با داس لبخندت

غم های زردم ر

رعد وبرق عشق

دوستتان دارم ای نگاههای پر از احساس و عشق

شیهه ای شدم

در دهان اسبی

که روی دو پا بلند شده

و یال سپیدش

روی ببری زخمی

اصلا نمی دونه چی میکشم....

معصومیتی در نگاهش موج می زد

پناهگاهی برای کبک های رمیده کوهستان

ضامن پل های چوبی خیس

مرثیه خوان درخت و ادمی