اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کی‌ منو از تو جدا کرد

آخر میدانی....؟


خـــــــــــــــــدا

به هـــوای " تـــــــــو " مــــرا رهــا کرده است

شعرهایم تا همیشه هست

به دنبــال گمـشده ام..



نـــــمـــی دانـــــم!



شــــــایــــــــد !!

تـمام درد مــا هـــمبـن خــــود مـاست..



هــــمیـن عـــــــادت بــه پـــوچـی هـا..



بــه بیـــهــودگـی هـا..



مــــدت هاست که احـــساس می کـــنم



رقـــص ســـراب را تــماشـا کــرده ام



و تـــکـیه بر حـــــبــاب هـا زده ام...



اکــــــــنـــون..



ســرشـارم از گــله و شــکایـت...



از خــــــودم..



از دلـــــــــم..



دلــــــی که عــــــادت کرد..



بــه پــوچـی هـا..



بـه بـیهـودگـی هـا..



بـه تـــــــــــو ...!!

عـــــــمـر جز "حـــــسرت دیـــروز" و "غـــــم فــــردا" نیــــسـت.."

دلــــــ هــــــا اجـازه دارنـد



هـــــرجــــا کـه نیـــــاز داشـــته بـاشــند، بـــــشــکـنند..

مدّتـــــ هاست لــــبـخـــندهایم ظــــــاهــــری اســت..



مدّتـــــ هاست لــــبـخـــندهایم بـــویِ ــدَردــ مـی دهـــــد..



گــــــویـا الـــــفـبایِ ــدَردــ از لــــبم مـی تــــراود..



ــدَردــ هــــایِ نـــگـــفتنـــــی..



ــدَردــ هــــایِ نـــهـــفتنــــی..



ــدَردــ هــــایِ کـــــهـنه ی لـــــجـوج..



گـــــویــا دفــــترِ مــــرا دســـتِ ــدَردــ ورق مــی زند...!



ذرّه ذرّه آبـــــــ شــدنم را حــــس مــی کـــــنم...!



مدّتـــــی اســت کـه احـــسـاس مـی کنــم



خـــــاکســـتری از دو مــــاهِ گــــذشـــته ام..



حــــس مـی کنـــم گـــــاهـی کــــمی گـــــنگــم..



گـــــاهـی کــــمی گیــــجـم..



حــــس مـی کنـــم گـــــاهــی صـــد بـــــار در یــک روز مـی میــــرم...

دســـتم توانِ نوشــتن ندارد..



تمــامی قلـــبم می لرزد..

پای ” او ” در میان است…

سخته از بغض گلو درد بگیری و همه بگن لباس گرم بپوش