اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حال که دیوانه شدم میروی

بی سروسامانه شدم میروی

میروی افسانه شدم میروی

***

نیست کسی مونس تنهاییم

وای به حال سر سوداییم

***

تشنه ی پیمانه شدم میروی

زار چو پروانه شدم میروی

***

یار توام یار وفا دار تو

سوخت مرا شعله ی رخسار تو

***

حیف که بیگانه شدم میروی

حال که دیوانه شدم میروی

بی سروسامانه شدم میروی

میروی افسانه شدم میروی

***

میروی جانم به فدایت مرو

سوختم از جور و جفایت مرو

***

حیف که بیگانه شدم میروی

حال که دیوانه شدم میروی

بی سروسامانه شدم میروی

میروی افسانه شدم میروی

تشنه ی پیمانه شدم میروی

زار چو پروانه شدم میروی

حال که دیوانه شدم میروی...

نیستی اما یادت اینجاست

وقت گل کردن رویاست

صدای جیر جیرک ها به گوش می رسدسکوت را نوازش می دهندو جای خالی آدم های شب نشین رابا نگاهی معصومانه پر می کنند ..

روز مرگم دوست را دعوت كنيد

دور قبرم را كمے خلوت كنيد

بعد مرگم خنده را از سر كنيد

با همين حس شيرين کودکي مي نويسم

خلوتم صدفی است به دست صیاد

این سهم چشم های من است

هجــر و وصال تــرا خـاک به سر میکنم

خوبی اقا سکوت زندگی