مگرنمیدانی دست مردگان ازدنیاکوتاه است؟!

بیچاره آدمیت....

بعضی وقتها فک میکنم شیطان حق داشت سجده نکرد..!!

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست آه، بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست مثل عکس رخ مهتاب که افتاد در آب در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

اینجا جز ظلمت



هیچ ستاره ای جیغ نمی کشد ...

بیا ای ققنوس آتش افروز



منم خاکستر نشینی سرد و سیاه



نبض ماه هنوز در سینه ام



تو بگو !



چگونه می توان دل داد به شب سیاه

نگاهی به تندیس شکسته ام می اندازم دیگر نه از پاهایم

نه دست هایم رمقی نمانده

به خدا می نگرم

خدایی که مادرم آن سالهای دور

آن شب های ستاره دار نشانم میداد

اما هر چه می گردم دیگر ستاره ای نمی بینم

شاید خدا رفته است

خدایا !

من خسته ام یا تو ...

چقدر حقیر بودند

حجم آرزوهای بزرگم ...