چرا مرا نمی دیدی

وقتی کنارت بودم ؟

خسته و سنگین ....

ببین به چه روزی افتاده ام

برای مشتی سوگند کاغذی !

نه

دیگر قسم نخواهم شد

بیا



فرصت کوتاهست



در آخرین شامگاه پلک هایم



حوصله چشمهایت



مرا به تبار سپیده می برد

salam .khili mamnooonam

تا عشق ملامت نشود ...

نزدیکم نیا !

بوی نا می دهم

این روزها

کپک زده ام به زندگی

تویی که نمیدانم کجایی

در کدام جغرافیا از این خاک انتظارت را می کشم

لعنتی

دست هایم را گرم نکن

نه کسی نیست

افسوس !

یادم نبود تو رفته ای

دست از دار و دنیا کشیده ای

ترا بر دوش می کشیدند

مردان خدا

و پای لنگ من در پی تو هرگز نرسید

نمی دانند نه نمی دانند

از کودکی هایم بیشتر به تو نیاز دارم

دوباره دلتنگت شدم

همیشه دلتنگت هستم

کاش می توانستم

دلم را با تن ات به خاک بسپارم

تا سرد شود

به آب و آیینه

به قرآن متوسل شدم

امانشد

ترا سوگند مادر ... !