اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو ميان گل ها پنهان مي شوي

به زودی خرس های قطبی منقرض می شوند
و ما روی این کره تنها می مانیم

دارم هوای گریه ولی بغض بغض بغض

از تو پر است حال و هوای شمالیم

ابر در گلو...

و چقدر کش دار می شود گاهی مرگ
مثل همین یورش واژه های پا برهنه
مثل تکرار خشک ثانیه، زیر متن تمام لحظه ها

دستم قلم شود اگر دروغ نوشته باشم

که تمام دودها

از همان کنده هایی بلند می شود

که امروز کتاب های من هستند

nicccccceeeee

حالا

تبر و تلسکوپت را زمین بگذار

گوش هایت را بگیر

چشم هایت را ببند

لب هایت را بدوز

و فرض کن هرگز به دنیا نیامده بودی.

آموووووووووووووووووو

من لینکشو ندارم ولی خود آهنگو دارم

هی وای نمی تونم