اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در آمیزه ی دیوار و باد

تصویری از رهایی و تردید خفته است

آه پنجره

احساس را به شانه های خمیده ام بده.

درونم غـــوغــــاســـــت .

سالها شبنم پرستی کردنم....

وقتی کسی حرفهایت را نمیفهمد


باید در سکوت ,


آرام و بی صدا سوخت....

قاصدکی تنها روی سنگ فرش خیابان...

در انتظار یک دست ...

یک فـوت برای پرواز. ..

بی مخاطب...

این یادت باشه یک بار زندگی میکنی فقط یک بار...

روزی ممنون زیبا بـــــــــــــــــــــــــــود