اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اما نگران نباش

ما سرانجانم به دریا می رسیم

هر دانه‌ی گندمی که کاشتی زخم جانت شد...

.تا آنکه چشم حرامی بر آن افتاد..تا آنکه آه شبانه ای به هوا خاست..تا آنکه نگاهی در انتظار چنین زندگی نشست..

تلخ چون زهر

دشوار چون سنگلاخ

زندگی ما این شد!

كسی نمی داند

كه پشت پنجره آواز كیست می آید

كه كیست می خواند

كسی به سوگ نشست

كه سوگوار جوانی ست

سوگوار امید

و سوگوار گذشتن

و برنگشتن هاست

chera ebghad ghamgini ishala har moshkeli dari hal beshe

چرا سخت شده است گذشت و گذشتن و دوست داشتن و


دوست داشته شدن بی شائبه ... بی محابا ... بی پروا ...



دلم گرفته است ب وزن آفرینش...

همین....

مـردم زمینی هیـچ‌گـــاه شـُستـــه نـمـی‌شــونــد...

آتــش را بیــشتـر از همــه لازمــش دارم!

هـــزاران شـعـلـه بـرایــم بیــاوریــد...

می‌خــواهـم همـه دورویی هـا را بـســوزانـم

و دود کـنـم و بفرستمــــــ هــــــــوا!!

شور كه مي شوم/شبيه دريايي مي شوم كه تمام تن اش تبخير شده است...

توی "دلم برایت تنگ می شود" هایی که با صداهای مختلف می گذرند از گوش هایم ،

و راه قلبم را در پیش می گیرند