اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چه كسي نگاهي بر حال زارم مياندازد كه ببيند

كفش هايم چگونه اند . . . ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چه خسته كننده .. .

چه خاكستري . . .

چه بغض آلود . . .

خفقان آور است لحظه هايم . .

اصلا چه فرق مي کند !

ها !

من در قفس مي ميرم
حالا
چه در دست هاي تو باشم
يا در دست هاي غير ...
ميميرم ...

وداع مي کنم

عاشقانه ترين نگاهم را روي قايقي از باد نشاندم و
پارو زنان سوي تو فرستادم
وقتي به ساحل نگاه تو رسيد

پرنده ی دیگری شکسته شد...

فقط قار قار قار...

در مرگ چ رازیست ک این کهنه درخت!



با هر تیری ک میزنم میخندد..

کس نپرسید کجا رفت , که بود ,

که دمی چند در اینجا گذراند !

گوئیا مرده ی سرگردان بود

زندگی تکثیر ثروتی است ک نامش محبت است.

بخواب آروم عسل بانو
که بی تو ساکته اینجا

ولی راحت شدی انگار
از این بی رحمی دنیا.

امان از عدل ناپیدا

گم میشوم

آری از پشت کوه آمده ام...