اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چرا نمی دانی تو

چگونه بی تو زمان میگذرد

آسان نبود ولی ،
رفتم درون پیله تنهایی خودم ،
شاید رها شوم از این همه دردی که می کشم.
حالا؛
فضای پیله ام ،
... ... سرد است و ساکت و خاکستری و تنگ

مــا تلـخ میمیریم و خـــدا بر جنازه ما اشکـــ میریزد

همیشه باش....

تبعید آدم بهانه داشت ، یک سیب ، اما من هنوز نمی دانم چرا بی بهانه از قلبت تبعید شدم .

واقعااااااا

راشـون نده