اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این شعر نیست. متن روایی‌ی ِ ساده‌ایست
که ختم می‌شود به شب و گریه

تو خودت را رنگ زدی..تا شیبه خاطرات این آدما ها باشی؟
.
.
.شاید فراموش کردی....که این آدمها...رنگین کمان را با دروغ های خود رنگ میکنند!

.
.تو برای آنها...حتی معنی بی رنگی را هم نداری.!
.
.
کاش سیاه و سفید بودی!.
تا باورشان میشد...تو شیبه دروغ های رنگیِ آنها نیستی!
شبیه حقیقتِ...خودت هستی!

چقدر تنهاست بی تو ..فانوس های دریایی....

نمی آیی بانووووووو

کلامش....

هنوز هم کلماتی هستند که بخواهم با آنها شما را در صندوقچه دلم پنهان کنم .
و حتی گاهی به يادتان گريه ...بانوی من....می دانی...
دلم ميخواهد روزی فرا برسد که دوباره بتوانم به تک تکتان در اين سرزمين شگفت سفر کنم .
به باغهای پر زميوه تان
به خوابهای خوشتان
به خنده های معصومانه تان
به دلهای گرمتان
و خانواده های عزيزتان
و زندگی را دوباره تجربه کنم
در هوايی پر از مهربانی و صداقت

شبکه اجتماعی [!]بوک با راه‌اندازی برنامه‌ای به سوالات و نگرانی‌های کاربران در زمینه تنظیمات حریم خصوصی پاسخ می‌دهد.

به گزارش ایتنا از ایسنا، اگر از تنظیمات حریم خصوصی [!]بوک ناراحت هستید می‌توانید به این اپلیکیشن مراجعه کرده و مشکل و نگرانی خود را با ارین اگان، مسئول بخش حریم خصوصی [!]بوک مطرح کنید.

این اپلیکیشن جدید "از ارین بپرس" یا “Ask Erin” نام دارد و از شب یکشنبه آغاز به کار کرده است اما ارین این اپلیکیشن را صبح روز گذشته و در جریان مراسمی در واشنگتن دی.سی به طور رسمی افتتاح کرد.

ارین اگان یکی از دو نفری است که مسئول بخش حریم خصوصی [!]بوک هستند و در حالیکه ارین تمرکز خود را به بخش حریم خصوصی متمرکز کرده است، مایکل ریشتر در زمینه ویژگی‌های جدید [!]بوک فعالیت دارد.

به گزارش سایت خبری Cnet، [!]بوک به طور مداوم تلاش می‌کند تا در بخش حریم خصوصی این شبکه اجتماعی تغییرات و بهبودهایی انجام دهد اما کاربران همچنان برای استفاده از این تنظیمات دچار سردرگمی هستند.

دوساعت طول میکشه

به من بجات لایک میکنم

زمستان هم دیوانه وار عاشق توست...

گنجی بودم در زمین
نه تو یافتی مرا
نه دیگری
رویم سیاه
با این خیالهای شاعرانه
پیدا نمیکنی مرا!

دستهایم را باز کنم
آن‌قدر باز
که این سنگ را
ببلعد در آغوش
آن‌قدر که بلرزد
بیفتد
بشکند
تا بفهمد
درد
یعنی چه!

نمی توانم باور کنم
این قندیل آویخته از خیال تو
منم
که دارد
آب می شود

از تو فرونشستن
درد کمی نیست

بر دست هایت دخیل بسته‌ام
به درخت
به آب
به آفتاب
سوگندشان داده‌ام
نمی‌توانم شاعر باشم
اما از نوازششان
ساده بگذرم...