اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سلام ...

از چترها احوال باران را که می‌پرسم

در چشم‌های تنگ‌شان

صدها اشارت هست.

مخاطبِ این واژه‌های داغ!

شمعی به‌دست خویش بر افروز

در ظلمت همیشهء این سقف بی چراغ.

دست از نگاهم بر نمی‌دارد

باران پاییزی.

سلام صدف....

خـــــدا منو بکشـــــــــه جواب ندادم

نارنگی خوشرنگ
در بشقاب زمستانی...
یاد تو می‌افتم :
بی تو برای هر چه نارنجی
دلم تنگ است.

نام ترا

برای درختان:

گنجشک می‌شوم.

پلک می‌بندی:

ناگهان باران

ناگهان تنها.

چشم خیس و ترم....عزیز

راستي كجاس؟ چند روزه نمي بينمش