پــا به پــات اومــد
پــا به پــاش
باهــاش بیــا
نـگاهــش کــن
بــزرگ که شده ایــی
از بــزرگــی اوســت و آبــروهـایی که برایــت ذخیــره کــرد
اکنــون تــویــی که
قــرار اســت
پــای و دســت و چشمــش باشــی
برایــش آنــی باش
که شــایستــه اوســت
پــا به پــایت قــدم برداشت
تا قــدم برداشتن را یــاد بگیری
قــدمــش را استــوار کــن
ارزشــش را بــدان
اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند
13 سال و 11 ماه و 9 روز و 3 ساعت و 33 دقيقه قبلو نام تو را می پرسد
بیا در گوش ات بگویم
همین زندگی نیز زیبا بود .