اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو هنوز با تمام ِ نبودنت



تنها پناهگاه ِ من از این آدمهایـے ...

" تـــو "



دو حرفـــــــــ ــــــ ــــ بیشتر نیســـت ،



کلمه ی کـــوتاهی



کـــــ ـــ ـه برای گفتنش ..



جانم به لبــــــ ـــ ـ رسید و





ناتمـــــ ــــ ــام ماند ..*

مشق هر شب عشق...

چه تراژدی بزرگی می شود زندگی
وقتی نهنگِ اقیانوس باشی

و عاشق ماهی بركه شوی!

عاشق که باشی

می‌توانی چشم‌هایت را ببندی

و پرندگان

جای تو حرف بزنند


مثل این شعر

که دارد جای من برایت آواز می‌خواند!

آخر مگر می شود توصیف کرد تو را
دستانت را
لبهایت را
اشتیاق داغ نفس هایت را ...

باران كه مي بارد
بايد آغوشي باشد
پنجره ي نيمه بازي
موسيقي باران
........ بوي خاك
........سرماي هوا
صداي تپش قلبها
باران كه مي بارد بايد كسي باشد ...

آوازهایم در انتظار لاله های گرمی اند

به این قطار بگو، کمی تندتر

من ایستگاه آخرم.