اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دیگر،

آفتاب از پنجره اتاقم نمی تابد

نت هایت را من به موسیقی بی کلام تبدیل خواهم کرد

اما هیچ کس نمی داند .....

بــایــد بــه مـــوقــع بــرســم ....

صدای بوق قطار را می شنوم ....

می ترسم ....از این که در این برهوت ، در ظلمت شب بیایی و نتوانی بیابی ام ....

شمع ها را روشن کرده ام برای تو ....

مشعلی برای تو ....

شیطون شدی داداش

وای بر ما!

با کلی بد بیراه پستو تقدیم میکنم به خودم

خیلی هم خوب البته.

همچین انسان تنبلی می باشید