اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

دوسش میدارم....

ستاره ها درد مرا نمی فهمند ، مهتاب خاموش مانده است،
چون ابرهای سیاه روی آن را پوشانده اند…
تنها امیدم به مهتاب بود اما…
حالا به چه کسی بگویم درد دلم را در این شب غریبه!…

خیلی خسته ام ،

راهی جز تنها ماندن ندارم !

هیچ پژواکی نیست صدای قدم هایم را

به سکوت ویرانی من گوش کن

دریا ارام است…

و خبری نیست از امواج طولانی بی فکر

همه خوابیده اند

ای کاش شب بود

انگاه بیداریشان را باور نمی کردم

و قایقی را که می اید و دل می برد

و می گذرد بدون تأمل

که چرا هیچ قایق دیگری در دریا نیست

که چقدر تنها شده است

چرا بغضم را فرو دهم؟ چرا؟

بخاطر سنگ های اسمانی

یا تابلوی نقاشی گرانقیمت در موزه ی فرانسه

یا بخاطر سهراب و اشعارش

بخاطر هیچ کدام زندگی نمی کنم

بخاطر هیچ کدام هم نمی میرم

بغض من می خواهد ازاد باشد