اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حقیقت

روزی باز مرا ورق خواهی زد
نیمی از من در سطرها مانده است
نیمی در روزهایی که رفته‌اند ..

جز نقطه‌هایی که ادامه‌ی سکوتم‌اند

++

امیدوارم
فردا
آفتاب از مشرق اتاقم طلوع کند
امیدوارم

مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض میخوانم

باران چشمانم

امانم نمی دهد.