اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

پوشیده چون جان میروی

اندرمیانِ جانِ من

چون میروی بی من مرو...

ای جانِ جان بی تن مـــــرو



"مولوی"

لحظه هايم را با گريه پر مي کنم رؤيايم را با تبسمي تلخ ...

سیگار را باید عمیق پک زد ، شاید دردهایت پشت آن همه دود فراموش شود.

خالی از خویشی و غربت ,گیج و مبهوت بین بودن و نبودن

چی شده‎‎

چه حیف


که بین این همه آدم

دگر هیچکسی

به بارانی

که

بعد از مدتها

باریده

هیچ حسی ندارند...